Wat is een miskraam?

Een miskraam is het verlies van een niet levensvatbare vrucht in de eerste 16 weken van de zwangerschap. Een miskraam wordt ook wel spontane abortus genoemd.

Wat is de oorzaak van een miskraam?

Een zwangerschap bestaat uit een vruchtzak en een embryo. Het embryo ontwikkelt zich bij een normale zwangerschap tot een baby. Een miskraam wordt meestal veroorzaakt door een afwijking van het embryo.
De vrucht wordt niet goed aangelegd en de natuur vindt als het ware een logische oplossing door het niet verder te laten groeien en het af te stoten. De oorzaak hiervan is meestal een chromosoomafwijking die bij de bevruchting is ontstaan. In de regel gaat het hier niet om erfelijke afwijkingen. Een miskraam heeft geen extra risico’s voor een eventuele volgende zwangerschap.

Wat zijn verschijnselen van een miskraam?

Vlak voor een miskraam kunnen zwangerschapsverschijnselen zoals gespannen borsten en ochtendmisselijkheid afnemen. Vaak begint een miskraam met verschijnselen zoals vaginaal bloedverlies en / of buikpijn.

Vaginaal bloedverlies in de eerste 16 weken van de zwangerschap komt bij ongeveer 20% van de zwangeren voor. Een zwangerschap waarbij bloedverlies optreedt, zal niet altijd eindigen in een miskraam. Bij ongeveer de helft van de vrouwen met vaginaal bloedverlies zal het bloedverlies duiden op een aanstaande miskraam, ook wel spontane abortus genoemd.
Bij de andere helft van de vrouwen zal het bloedverlies ophouden, terwijl de zwangerschap intact blijft. Zolang de betekenis van het bloedverlies voor de zwangerschap onduidelijk is, wordt ook wel gesproken van "dreigende miskraam". Uiteindelijk eindigt één op de 15 zwangerschappen in een miskraam. De kans op een miskraam neemt toe met de leeftijd. Of jij een miskraam krijgt is niet met zekerheid te voorspellen. Meestal wordt het binnen enkele dagen vanzelf duidelijk.

Als je bij de echo ziet dat het niet goed is

Het komt voor dat je een afspraak hebt voor een echo, en dat je bij de echo een vruchtzak ziet zonder embryo of met daarin een embryo, maar zonder hartactie. Je hebt dan, misschien zonder dat je het hebt gemerkt of gevoeld, een vroege miskraam (gehad). Meestal is het embryo kleiner dan de zwangerschapsduur aangeeft. Vaak komt dit als een grote schok. Hoe het dan kan gaan of moet, bespreken we met je op de praktijk.

Wil je alvast meer informatie, dan kun je ook verder lezen op deze site.

Een miskraam of spontane abortus

Vaginaal bloedverlies en of buikpijn zijn meestal de eerste tekenen van een miskraam. Vaginaal bloedverlies in de eerste 16 weken van de zwangerschap komt bij ongeveer 20% van de zwangeren voor. Een zwangerschap waarbij bloedverlies optreedt, zal niet altijd eindigen in een miskraam. Bij ongeveer de helft van de vrouwen met vaginaal bloedverlies zal het bloedverlies duiden op een aanstaande miskraam, ook wel spontane abortus genoemd.
Bij de andere helft van de vrouwen zal het bloedverlies ophouden, terwijl de zwangerschap intact blijft. Zolang de betekenis van het bloedverlies voor de zwangerschap onduidelijk is, wordt ook wel gesproken van "dreigende miskraam". Uiteindelijk eindigt één op de 15 zwangerschappen in een miskraam. De kans op een miskraam neemt toe met de leeftijd. Of jij een miskraam krijgt is niet met zekerheid te voorspellen. Meestal wordt het binnen enkele dagen vanzelf duidelijk.

Chromosoomafwijking

Een miskraam ontstaat niet door lichamelijke inspanning. Zo kunnen bijvoorbeeld vrijen, vallen, fietsen, paardrijden of motorrijden geen miskraam veroorzaken. Meestal wordt een miskraam veroorzaakt door een fout die optreedt bij de samensmelting van de zaadcel met de eicel. Dit veroorzaakt een ernstige chromosoomafwijking in de vrucht, waardoor de vrucht niet levensvatbaar is. Chromosomen zijn onmisbaar bij de ontwikkeling van een vrucht naar een kind. Bij een ernstige chromosoomafwijking is een goede ontwikkeling dus onmogelijk. De vrucht wordt niet goed aangelegd en de natuur vindt als het ware een logische oplossing: het groeit niet verder en het lichaam stoot het af. In de regel gaat het hier niet om erfelijke afwijkingen, zodat er geen gevolgen zijn voor een volgende zwangerschap. Aan 60 % van de miskramen liggen chromosoomafwijkingen ten grondslag. De kans op een miskraam neemt toe met de leeftijd en het aantal eerder doorgemaakte miskramen. Na twee miskramen van een met zekerheid bevestigde zwangerschap bestaat een indicatie voor chromosoomonderzoek van beide partners.